คนเราเมื่อยังเล็ก

แม้แต่ห้องแคบๆก็ยังว่ามันใหญ่ วิ่งเล่นได้ไม่เบื่อ

พอนานไป.....โตขึ้น

โลกใหญ่ๆก็ว่ามันคับแคบ อึดอัดเสียเหลือเกิน

.

.

.

ว่างั้นไหม น่าเศร้าเนอะ

พอโตขึ้นได้เห็นอะไรมากขึ้น ได้รู้ความจริงต่างๆเยอะขึ้น

จินตนาการที่มีในตอนเด็กก็ค่อยหายตามไปเรื่อยๆ

จนกลายเป็นคนที่แม้แต่เราตอนเด็กๆเองก็เกลียด

ส่วนตอนนี้ผมโลกมืดทีสิสใกล้ส่งแล้ว

ยังไม่คืบหน้าเลยพระเจ้าจอร์ช(ความซวยเริ่มมาเยือน)